Arbeidsmarkt
Voorstel indexsprong zorgt voor commotie
30 Januari 2012 //
Het voorstel dit weekend van minister van Financiën, Steven Vanackere (CD&V), om een indexsprong kent bijval maar ook heel wat tegenstanders zowel bij regeringspartijen als vakbonden. Motivatie voor de indexsprong is de concurrentiekracht van de bedrijven op te krikken.

De consumptieprijsindex steeg in januari met 0,87 punten. Hierdoor stijgt de inflatie van 3,49 procent in december naar 3,65 procent nu. De inflatie op basis van de gezondheidsindex stijgt van 3,23 procent naar 3,38 procent. Dat laat de FOD Economie weten. De spilindex voor het openbaar ambt en de sociale uitkeringen is overschreden waardoor de sociale uitkeringen en de pensioenen in februari stijgen met 2 procent. De ambtenarenwedden volgen in maart.


Alvast Vlaams minister-president Kris Peeters is voorstander van een indexaanpassing over te slaan. Het kan ons bedrijfsleven en onze economie een extra stimulans geven, vindt hij. Het geeft ook buitenlandse bedrijven een signaal om te blijven investeren in Vlaanderen en België.


Perfect voor staking


Voor de vakbonden komt het voorstel van Vanackere perfect op tijd om de nationale staking te ondersteunen. Voor hen is een indexsprong onaanvaardbaar. Maar ook bij de politici zelf is er onenigheid over het voorstel. De PS liet al duidelijk weten zich te blijven verzetten tegen iedereen die de index in vraag stelt. Het was immers een van hun stokpaardjes tijdens de regeringsonderhandelingen. Ook sp.a is niet tevreden, net zoals cdH. Open VLD wil de discussie binnen de regering houden. En ook Groen is niet opgezet met de uitspraak van Vanackere. Het verziekt het sociaal overleg.


Achterhaald


Volgens Marc De Vos, directeur van de denktank Itinera, is een indexsprong echter een achterhaalde maatregel. Eénmalig en zonder veel effect. “Men moet ophouden oplossingen voor te stellen die geen oplossingen zijn, maar werken aan een brede visie rond welvaart en competitiviteit.” De Vos vindt dat het debat over de competitiviteit van onze economie te vaak wordt toegespitst op de loonkosten en het indexeringsmechanisme.”Een veel te reductionistische visie.” Er moet ook gekeken worden naar de fiscale lasten op arbeid of de stijgende energiekosten.