Ten eerste is er het brugpensioen. Di Rupo I zei dat vanaf 2015 niemand nog met loopbaan korter dan 40 jaar en jonger dan 60 met brugpensioen kon. Nu geldt enkel de voorwaarde van 40 jaar loopbaan. Daarenboven: wie een vervroegd pensioen voor zijn 60 jaar weigerde, is niet langer verplicht om tot 65 jaar te werken. En er komt een speciaal regime voor werknemers en ambtenaren om de overgang naar het nieuwe systeem te verzachten. Bijvoorbeeld voor 60-jarigen met een kortere loopbaan, neem 34 jaar. Die zouden tot hun 65e moeten werken. Door de ingevoerde tussenstap volstaat 2 jaar langer werken, ipv vijf jaar.

Werknemers met een zwaar beroep kunnen men brugpensioen na een loopbaan van 35 jaar en tenminste 58 jaar oud. Ze hebben ook weer recht op tijdskrediet en een landingsbaan vanaf 50 jaar (in Di Rupo I: 55 jaar). Eveneens verzachtende maatregelen zijn er voor werknemers in een speciaal stelsel als nacht- of ploegarbeid en militairen. Tot slot groeien zelfstandigen en werknemers geleidelijk naar elkaar toe qua pensioenregeling.

80-procentregel

De overheid heeft ook voor de werkgevers wat in petto, via de tweede pensioenpijler. Er bestaat al lang de 80-procentregel (de som van het wettelijk en het aanvullend bedrijfspensioen van een werknemer mag niet hoger zijn dan 80 procent van het laatst verdiende brutoloon om fiscaal voordelig te zijn). Di Rupo I koppelde er een bijkomende voorwaarde aan: de som mag ook niet hoger zijn dan het hoogste ambtenarenpensioen. Werkgevers vrezen de impact hiervan op hogere kaderleden. De regering komt nu tegemoet aan die vrees, maar er volgt wel een mogelijke verhoging van de bijdrage op de hoge bedrijfspensioenen.

Noch vakbonden, noch werkgevers reageerden al op de overgangsmaatregelen. Het kernkabinet werkt deze week verder aan verfijningen.

Meer weten over de gevolgen van de regeringsmaatregelen op HR? Schrijf u snel in voor het HRSeminarie 'HR en Di Rupo I' van HRMagazine op 8 maart!