Het gaat om niet-recurrente resultaatsgebonden voordelen. Voordelen dus die gebonden zijn aan de collectieve resultaten van een onderneming, een groep van ondernemingen of van een welomschreven groep van werknemers, op basis van objectieve criteria. De bonus wordt niet beschouwd als loon voor een maximumbedrag van 2200 euro per jaar en per werknemer (bedrag 2008, gekoppeld aan gezondheidsindex, 2358 euro in 2011). Voor de werkgever zijn de effectief toegekende voordelen onderworpen aan een socialezekerheidsbijdrage van 33 procent. Bonus en bijdrage zijn aftrekbare beroepskosten.

De groeiende populariteit van verloning via bonussen kost de sociale zekerheid en de fiscus een flinke duit. Nog volgens het Rekenhof gaat het in 2009 om 75 miljoen euro minder: 16,5 miljoen euro aan sociale bijdrages en 58,5 miljoen euro aan fiscale inkomsten. Ruim 300.000 werknemers en bedrijfsleiders genoten in 2010 van deze bonus. Dat is bijna een op tien werknemers.